Warszawa ma ogromne szczęście do kobiet, które ją tworzą każdego dnia. Tytuł „Warszawianki Roku” to wyraz uznania dla mieszkanek, które swoją pracą, pasją i zaangażowaniem zmieniają nasze miasto na lepsze – w szkołach, szpitalach, organizacjach społecznych, firmach i swoich domach.
Często nie zobaczymy ich na bilbordach czy pierwszych stronach gazet, ale ich działania mają realny wpływ na życie innych. To dzięki ich energii, odwadze i pomysłom Warszawa jest miastem otwartym, różnorodnym i pełnym życia. A przyszłość stolicy w dużej mierze klaruje się właśnie dzięki nim.
Plebiscytem Warszawianka Roku chcemy pokazać, że widzimy i doceniamy – ten codzienny trud, poświęcenie i zaangażowanie.
Zagłosuj
Wybierz Warszawiankę Roku

Drobek Ewa
Nauczycielka od 27 lat, swoją pracę nazywa „hodowaniem skrzydeł”. Uczy języków, ale przede wszystkim stara się pokazywać młodym ludziom, że są dostrzegani i warto w nich wierzyć. W warszawskim liceum im. Żmichowskiej stworzyła „Żmichowska Śpiewa” i „Łazik Teatralny” – z młodzieżą gra dla Powstańców Warszawskich, pomaga potrzebującym, tworzy muzykę, ucząc, że Warszawa jest wspólnotą, za którą wszyscy są odpowiedzialni. Jako pierwsza Polka znalazła się w TOP 10 Global Teacher Prize. Laureatka Nagrody im. Janusza Korczaka, Złotego Krzyża Zasługi i wielu innych wyróżnień, choć za najważniejszą uznaje wiadomość od ucznia z podziękowaniem za wiarę w niego. Na stronie ewadrobek.com pokazuje historie młodych ludzi, z którymi pracuje. Marzy o Warszawie, w której nikt nie jest niewidzialny, i chce wychowywać młodych warszawiaków mających odwagę zmieniać miasto mądrze i odpowiedzialnie.
Laudańska Aleksandra
Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, dziennikarka, edukatorka i promotorka zdrowia. Laureatka plebiscytów „50 po 50” Forbes Women oraz „50 Śmiałych Kobiet” Wysokich Obcasów. Działa na rzecz jakości życia mieszkańców stolicy, łącząc profilaktykę, zdrowie kobiet i aktywne starzenie się. Przełamuje stereotypy związane z wiekiem, m.in. poprzez zainicjowany w 2015 roku projekt „Wolni od metryki”. Od 2018 roku redaktorka naczelna warszawskiego miesięcznika seniorów #POKOLENIA, tworzonego wspólnie z zespołem osób w wieku od 60 do 80 lat w Centrum Aktywności Międzypokoleniowej. Pomysłodawczyni „Siłowni Długowieczności” – programu treningu siłowego dla osób 70+, realizowanego w ramach „Generatora Innowacji. Sieci Wsparcia 3”. O potrzebie budowania siły w starszym wieku mówiła ze sceny TEDxWarsaw w wystąpieniu „Zabierz babcię na siłownię”. Jako edukatorka menopauzalna i autorka książki „Biohacking menopauzy” przełamuje menopauzalne tabu i wzmacnia kobiety w świadomej profilaktyce. Studiuje zdrowie publiczne na Akademii Techniczno-Artystycznej Nauk Stosowanych.
mł. insp. Sokołowska Małgorzata
Oficer polskiej Policji, związana ze służbą od 2005 roku. Karierę rozpoczęła w Ogniwie Patrolowo-Interwencyjnym, następnie zdobywała doświadczenie w wydziale dochodzeniowo-śledczym i kryminalnym. Przez dekadę pełniła służbę w Centralnym Biurze Śledczym Policji, jest też negocjatorką policyjną oraz członkinią Rady Doradczej Rodziców NASK, wspierającej rodziców w obliczu wyzwań cyfrowego świata. Od kilku lat prowadzi w internecie kanał „Z pamiętnika policjantki”, w przystępny i angażujący sposób edukując dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów – publikowane przez nią treści osiągają wielomilionowe zasięgi. Autorka książki dla dzieci „Młodzi detektywi w akcji”, która poprzez fascynującą historię uczy najmłodszych bezpieczeństwa i pokazuje, że wiedza może być pierwszym krokiem do ochrony siebie i innych. Łączy służbę, pasję i misję edukacyjną, udowadniając, że policjantka może być nie tylko stróżem prawa, lecz także przewodniczką i inspiracją dla kolejnych pokoleń.
Wojciechowska Martyna
Warszawianka, dziennikarka, podróżniczka i działaczka społeczna zaangażowana w walkę o prawa człowieka. Autorka reportaży, filmów dokumentalnych oraz bestsellerowych książek. Założycielka Fundacji UNAWEZA, działającej na rzecz wyrównywania szans kobiet w Polsce i na świecie. Inicjatorka projektu „MŁODE GŁOWY. Otwarcie o zdrowiu psychicznym”, przełamującego tabu wokół zdrowia psychicznego młodych ludzi i wprowadzającego edukację psychologiczną do szkół. Zaangażowana w budowę domu dla nastoletnich mam i ich dzieci na warszawskim Ursynowie – miejsca bezpieczeństwa, wsparcia i szansy na samodzielność. Od 18 lat tworzy autorską serię „Kobieta na krańcu świata” o inspirujących kobietach z różnych zakątków Ziemi, często żyjących na marginesie systemu, ale zmieniających swoją rzeczywistość. Dotarła na najdalsze krańce świata, ale to Warszawa jest jej miejscem na Ziemi.
Gruszecka Kinga
Ekspertka sektora kosmicznego, liderka i społeczniczka, od lat łącząca rozwój nowoczesnych technologii z pracą na rzecz ludzi. Do Warszawy przyjechała z innego miasta, ale to właśnie tutaj znalazła przestrzeń do realizacji swoich ambicji i budowania inicjatyw o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym. Jako prezeska Stowarzyszenia Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego oraz była dyrektorka edukacji w Polskiej Agencji Kosmicznej promuje polskie firmy i instytucje na arenie międzynarodowej, wspierając rozwój krajowego sektora kosmicznego. Prowadzi warsztaty, programy mentoringowe i działania edukacyjne dla dzieci i młodzieży, inspirując młode pokolenie do odkrywania nauki i technologii. Angażuje się w rozwój zawodowy kobiet oraz budowanie kultury otwartości, współpracy i równych szans. Laureatka tytułu Nadziei Polskiego Sektora Kosmicznego oraz stypendium Hubert H. Humphrey Fellowship.
Koszewska Barbara
96-letnia Warszawianka, której losy nierozerwalnie splatają się z historią miasta. Jako 14-letnia cywilna uczestniczka Powstania Warszawskiego z narażeniem życia niosła pomoc innym, m.in. w szpitalu powstańczym. Po wojnie związała się z nauką (Państwowa Wyższa Szkoła Pedagogiczna, Zakład Biologii Akademii Medycznej, Studium Nauczycielskie Nr 2, Instytut Pedagogiki, Instytut Programów Szkolnych, Instytut Kształcenia Zawodowego) - została doktorem biologii, przez lata kształciła studentów na Uniwersytecie Warszawskim i była autorką podręczników biologii dla uczniów szkół podstawowych. Jej wspomnienia z czasów wojny opublikowała Polityka.pl, zostały też utrwalone w Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego oraz Muzeum Dulag 121. W 2026 roku fragment wspomnień trafił do podręcznika historii dla szkół średnich. Od dziewczyny niosącej pomoc w czasie Powstania, po naukowca i nauczycielkę kolejnych pokoleń - przez całe życie pozostała wierna Warszawie, przekazując innym wiedzę, pamięć i wartości.
Czumer-Iwin Tamara
Reprezentantka Polski w rugby 7, mistrzyni Europy i Polski, kapitan sekcji rugby Legii Warszawa. Po urodzeniu dziecka nie chciała wybierać między macierzyństwem a sportem – do treningów wróciła tak szybko, jak było to możliwe, a już trzy miesiące po porodzie ponownie stanęła na boisku podczas Mistrzostw Polski. Dziś jej córka towarzyszy jej na treningach, zgrupowaniach i wyjazdach reprezentacji. Swoją historią pokazuje, że macierzyństwo nie musi oznaczać rezygnacji z własnych ambicji, pasji i marzeń, a po urodzeniu dziecka nie trzeba odkładać siebie na później.
Morawska-Borowiec Anna
Od lat sprawia, że o zdrowiu psychicznym mówi się w Polsce głośniej, odważniej i bez wstydu. Jako założycielka Fundacji Twarze Depresji stworzyła jedną z najbardziej rozpoznawalnych kampanii społecznych poświęconych depresji – „Twarze depresji. Nie oceniam. Akceptuję” – do której zaprosiła ponad 70 ambasadorów ze świata kultury, mediów i sportu. Po 15 latach pracy reporterskiej w „Panoramie” TVP2 zrezygnowała z telewizji, by w pełni poświęcić się pomaganiu osobom w kryzysie psychicznym. Rozwija bezpłatne formy wsparcia psychologicznego i prowadzi Pogotowie Psychologiczne Fundacji Twarze Depresji, dzięki któremu tysiące osób otrzymują pomoc wtedy, gdy najbardziej jej potrzebują. Psycholożka, autorka książek, redaktorka naczelna magazynu „Twarze depresji”, laureatka licznych nagród, zamieniająca empatię w konkretne działania i realną pomoc dla innych.
Karolak Katarzyna
Pedagożka, harcmistrzyni i działaczka społeczna od lat związana z warszawskim harcerstwem. Przez dziewięć lat kierowała Hufcem ZHP Warszawa-Wola, a od 2022 roku stoi na czele Chorągwi Stołecznej ZHP, tworzonej przez ponad 13 tysięcy dzieci, młodzieży i dorosłych. W swojej pracy stawia przede wszystkim na człowieka, budowanie zespołów, współdecydowanie i wspieranie rozwoju innych. Wierzy, że dobrze przygotowana kadra jest fundamentem skutecznego wychowania oraz kształtowania odpowiedzialności, służby i solidarności. Pod jej przewodnictwem stołeczne harcerstwo angażowało się w działania pomocowe, m.in. na rzecz uchodźców z Ukrainy oraz osób poszkodowanych podczas powodzi na Dolnym Śląsku. Konsekwentnie pokazuje młodym ludziom, że mają wpływ na swoje otoczenie i mogą zmieniać świat wokół siebie, od najbliższego sąsiedztwa po całą Warszawę.
Jastrzębska-Krajewska Zuzanna
Pedagożka, badaczka, ekspertka edukacyjna i mówczyni, znana jako Pani Zuzia. Od lat działa na rzecz edukacji, w której każde dziecko może czuć się sprawcze i ważne. Autorka ogólnopolskiego projektu #20minutdlaMATEMATYKI, realizowanego od siedmiu lat przez tysiące przedszkoli i szkół w całej Polsce, w tym kilkadziesiąt warszawskich placówek, dającego nauczycielom i rodzicom proste sposoby rozwijania matematycznego myślenia w codzienności. Twórczyni koncepcji RUCH + MUZYKA = MATEMATYKA, opartej na uczeniu przez ruch, rytm i doświadczenie. Doktorat poświęciła rozwojowi uzdolnień matematycznych dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. łączy naukę z praktyką: prowadzi wykłady i szkolenia oraz pracuje jako ekspertka projektów polskich i międzynarodowych. Udział w plebiscycie Warszawianka Roku traktuje jako przywilej i odpowiedzialność za mówienie głośniej o edukacji najmłodszych i o nauczycielkach budujących jej fundament.Kapituła
Pliki
FAQ
- Kto może zgłosić kandydatki?
- Kto może zostać Warszawianką Roku?
- Jak zgłosić kandydatkę do tytułu Warszawianka Roku?
- Kto może głosować?
- Jak wygląda głosowanie?
- W jakim czasie można głosować?
- W jaki sposób można oddać głos?
- Kiedy będzie ogłoszenie wyników głosowania?
- Dlaczego plebiscyt Warszawianka Roku dotyczy tylko kobiet?


