Warszawa ma ogromne szczęście do kobiet, które ją tworzą każdego dnia. Tytuł „Warszawianki Roku” to wyraz uznania dla mieszkanek, które swoją pracą, pasją i zaangażowaniem zmieniają nasze miasto na lepsze – w szkołach, szpitalach, organizacjach społecznych, firmach i swoich domach.
Często nie zobaczymy ich na bilbordach czy pierwszych stronach gazet, ale ich działania mają realny wpływ na życie innych. To dzięki ich energii, odwadze i pomysłom Warszawa jest miastem otwartym, różnorodnym i pełnym życia. A przyszłość stolicy w dużej mierze klaruje się właśnie dzięki nim.
Plebiscytem Warszawianka Roku chcemy pokazać, że widzimy i doceniamy – ten codzienny trud, poświęcenie i zaangażowanie.
Zagłosuj
Wybierz Warszawiankę Roku

Drobek Ewa
Nauczycielka od 27 lat, swoją pracę nazywa „hodowaniem skrzydeł”. Uczy języków, ale przede wszystkim stara się pokazywać młodym ludziom, że są dostrzegani i warto w nich wierzyć. W warszawskim liceum im. Żmichowskiej stworzyła „Żmichowska Śpiewa” i „Łazik Teatralny” – z młodzieżą gra dla Powstańców Warszawskich, pomaga potrzebującym, tworzy muzykę, ucząc, że Warszawa jest wspólnotą, za którą wszyscy są odpowiedzialni. Jako pierwsza Polka znalazła się w TOP 10 Global Teacher Prize. Laureatka Nagrody im. Janusza Korczaka, Złotego Krzyża Zasługi i wielu innych wyróżnień, choć za najważniejszą uznaje wiadomość od ucznia z podziękowaniem za wiarę w niego. Na stronie ewadrobek.com pokazuje historie młodych ludzi, z którymi pracuje. Marzy o Warszawie, w której nikt nie jest niewidzialny, i chce wychowywać młodych warszawiaków mających odwagę zmieniać miasto mądrze i odpowiedzialnie.
Laudańska Aleksandra
Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, dziennikarka, edukatorka i promotorka zdrowia. Laureatka plebiscytów „50 po 50” Forbes Women oraz „50 Śmiałych Kobiet” Wysokich Obcasów. Działa na rzecz jakości życia mieszkańców stolicy, łącząc profilaktykę, zdrowie kobiet i aktywne starzenie się. Przełamuje stereotypy związane z wiekiem, m.in. poprzez zainicjowany w 2015 roku projekt „Wolni od metryki”. Od 2018 roku redaktorka naczelna warszawskiego miesięcznika seniorów #POKOLENIA, tworzonego wspólnie z zespołem osób w wieku od 60 do 80 lat w Centrum Aktywności Międzypokoleniowej. Pomysłodawczyni „Siłowni Długowieczności” – programu treningu siłowego dla osób 70+, realizowanego w ramach „Generatora Innowacji. Sieci Wsparcia 3”. O potrzebie budowania siły w starszym wieku mówiła ze sceny TEDxWarsaw w wystąpieniu „Zabierz babcię na siłownię”. Jako edukatorka menopauzalna i autorka książki „Biohacking menopauzy” przełamuje menopauzalne tabu i wzmacnia kobiety w świadomej profilaktyce. Studiuje zdrowie publiczne na Akademii Techniczno-Artystycznej Nauk Stosowanych.
Karolak Katarzyna
Pedagożka, harcmistrzyni i działaczka społeczna od lat związana z warszawskim harcerstwem. Przez dziewięć lat kierowała Hufcem ZHP Warszawa-Wola, a od 2022 roku stoi na czele Chorągwi Stołecznej ZHP, tworzonej przez ponad 13 tysięcy dzieci, młodzieży i dorosłych. W swojej pracy stawia przede wszystkim na człowieka, budowanie zespołów, współdecydowanie i wspieranie rozwoju innych. Wierzy, że dobrze przygotowana kadra jest fundamentem skutecznego wychowania oraz kształtowania odpowiedzialności, służby i solidarności. Pod jej przewodnictwem stołeczne harcerstwo angażowało się w działania pomocowe, m.in. na rzecz uchodźców z Ukrainy oraz osób poszkodowanych podczas powodzi na Dolnym Śląsku. Konsekwentnie pokazuje młodym ludziom, że mają wpływ na swoje otoczenie i mogą zmieniać świat wokół siebie, od najbliższego sąsiedztwa po całą Warszawę.
Wojciechowska Martyna
Warszawianka, dziennikarka, podróżniczka i działaczka społeczna zaangażowana w walkę o prawa człowieka. Autorka reportaży, filmów dokumentalnych oraz bestsellerowych książek. Założycielka Fundacji UNAWEZA, działającej na rzecz wyrównywania szans kobiet w Polsce i na świecie. Inicjatorka projektu „MŁODE GŁOWY. Otwarcie o zdrowiu psychicznym”, przełamującego tabu wokół zdrowia psychicznego młodych ludzi i wprowadzającego edukację psychologiczną do szkół. Zaangażowana w budowę domu dla nastoletnich mam i ich dzieci na warszawskim Ursynowie – miejsca bezpieczeństwa, wsparcia i szansy na samodzielność. Od 18 lat tworzy autorską serię „Kobieta na krańcu świata” o inspirujących kobietach z różnych zakątków Ziemi, często żyjących na marginesie systemu, ale zmieniających swoją rzeczywistość. Dotarła na najdalsze krańce świata, ale to Warszawa jest jej miejscem na Ziemi.
Czumer-Iwin Tamara
Reprezentantka Polski w rugby 7, mistrzyni Europy i Polski, kapitan sekcji rugby Legii Warszawa. Po urodzeniu dziecka nie chciała wybierać między macierzyństwem a sportem – do treningów wróciła tak szybko, jak było to możliwe, a już trzy miesiące po porodzie ponownie stanęła na boisku podczas Mistrzostw Polski. Dziś jej córka towarzyszy jej na treningach, zgrupowaniach i wyjazdach reprezentacji. Swoją historią pokazuje, że macierzyństwo nie musi oznaczać rezygnacji z własnych ambicji, pasji i marzeń, a po urodzeniu dziecka nie trzeba odkładać siebie na później.
Jastrzębska-Krajewska Zuzanna
Pedagożka, badaczka, ekspertka edukacyjna i mówczyni, znana jako Pani Zuzia. Od lat działa na rzecz edukacji, w której każde dziecko może czuć się sprawcze i ważne. Autorka ogólnopolskiego projektu #20minutdlaMATEMATYKI, realizowanego od siedmiu lat przez tysiące przedszkoli i szkół w całej Polsce, w tym kilkadziesiąt warszawskich placówek, dającego nauczycielom i rodzicom proste sposoby rozwijania matematycznego myślenia w codzienności. Twórczyni koncepcji RUCH + MUZYKA = MATEMATYKA, opartej na uczeniu przez ruch, rytm i doświadczenie. Doktorat poświęciła rozwojowi uzdolnień matematycznych dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. łączy naukę z praktyką: prowadzi wykłady i szkolenia oraz pracuje jako ekspertka projektów polskich i międzynarodowych. Udział w plebiscycie Warszawianka Roku traktuje jako przywilej i odpowiedzialność za mówienie głośniej o edukacji najmłodszych i o nauczycielkach budujących jej fundament.
Koszewska Barbara
96-letnia Warszawianka, której losy nierozerwalnie splatają się z historią miasta. Jako 14-letnia cywilna uczestniczka Powstania Warszawskiego z narażeniem życia niosła pomoc innym, m.in. w szpitalu powstańczym. Po wojnie związała się z nauką (Państwowa Wyższa Szkoła Pedagogiczna, Zakład Biologii Akademii Medycznej, Studium Nauczycielskie Nr 2, Instytut Pedagogiki, Instytut Programów Szkolnych, Instytut Kształcenia Zawodowego) - została doktorem biologii, przez lata kształciła studentów na Uniwersytecie Warszawskim i była autorką podręczników biologii dla uczniów szkół podstawowych. Jej wspomnienia z czasów wojny opublikowała Polityka.pl, zostały też utrwalone w Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego oraz Muzeum Dulag 121. W 2026 roku fragment wspomnień trafił do podręcznika historii dla szkół średnich. Od dziewczyny niosącej pomoc w czasie Powstania, po naukowca i nauczycielkę kolejnych pokoleń - przez całe życie pozostała wierna Warszawie, przekazując innym wiedzę, pamięć i wartości.
Morawska-Borowiec Anna
Od lat sprawia, że o zdrowiu psychicznym mówi się w Polsce głośniej, odważniej i bez wstydu. Jako założycielka Fundacji Twarze Depresji stworzyła jedną z najbardziej rozpoznawalnych kampanii społecznych poświęconych depresji – „Twarze depresji. Nie oceniam. Akceptuję” – do której zaprosiła ponad 70 ambasadorów ze świata kultury, mediów i sportu. Po 15 latach pracy reporterskiej w „Panoramie” TVP2 zrezygnowała z telewizji, by w pełni poświęcić się pomaganiu osobom w kryzysie psychicznym. Rozwija bezpłatne formy wsparcia psychologicznego i prowadzi Pogotowie Psychologiczne Fundacji Twarze Depresji, dzięki któremu tysiące osób otrzymują pomoc wtedy, gdy najbardziej jej potrzebują. Psycholożka, autorka książek, redaktorka naczelna magazynu „Twarze depresji”, laureatka licznych nagród, zamieniająca empatię w konkretne działania i realną pomoc dla innych.
mł. insp. Sokołowska Małgorzata
Oficer polskiej Policji, związana ze służbą od 2005 roku. Karierę rozpoczęła w Ogniwie Patrolowo-Interwencyjnym, następnie zdobywała doświadczenie w wydziale dochodzeniowo-śledczym i kryminalnym. Przez dekadę pełniła służbę w Centralnym Biurze Śledczym Policji, jest też negocjatorką policyjną oraz członkinią Rady Doradczej Rodziców NASK, wspierającej rodziców w obliczu wyzwań cyfrowego świata. Od kilku lat prowadzi w internecie kanał „Z pamiętnika policjantki”, w przystępny i angażujący sposób edukując dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów – publikowane przez nią treści osiągają wielomilionowe zasięgi. Autorka książki dla dzieci „Młodzi detektywi w akcji”, która poprzez fascynującą historię uczy najmłodszych bezpieczeństwa i pokazuje, że wiedza może być pierwszym krokiem do ochrony siebie i innych. Łączy służbę, pasję i misję edukacyjną, udowadniając, że policjantka może być nie tylko stróżem prawa, lecz także przewodniczką i inspiracją dla kolejnych pokoleń.
Gruszecka Kinga
Ekspertka sektora kosmicznego, liderka i społeczniczka, od lat łącząca rozwój nowoczesnych technologii z pracą na rzecz ludzi. Do Warszawy przyjechała z innego miasta, ale to właśnie tutaj znalazła przestrzeń do realizacji swoich ambicji i budowania inicjatyw o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym. Jako prezeska Stowarzyszenia Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego oraz była dyrektorka edukacji w Polskiej Agencji Kosmicznej promuje polskie firmy i instytucje na arenie międzynarodowej, wspierając rozwój krajowego sektora kosmicznego. Prowadzi warsztaty, programy mentoringowe i działania edukacyjne dla dzieci i młodzieży, inspirując młode pokolenie do odkrywania nauki i technologii. Angażuje się w rozwój zawodowy kobiet oraz budowanie kultury otwartości, współpracy i równych szans. Laureatka tytułu Nadziei Polskiego Sektora Kosmicznego oraz stypendium Hubert H. Humphrey Fellowship.Kapituła
Pliki
FAQ
- Kto może zgłosić kandydatki?
- Kto może zostać Warszawianką Roku?
- Jak zgłosić kandydatkę do tytułu Warszawianka Roku?
- Kto może głosować?
- Jak wygląda głosowanie?
- W jakim czasie można głosować?
- W jaki sposób można oddać głos?
- Kiedy będzie ogłoszenie wyników głosowania?
- Dlaczego plebiscyt Warszawianka Roku dotyczy tylko kobiet?


